Een monster van Frankenstein
´Omne vivum ex vivo´ is de naam van een kind met vier vaders. Elk van hen heeft de verantwoordelijkheid gehad over één van zijn lichaamsdelen. De benen, de torso, de hersenen of het gelaat. Alles is naar eigen inzicht ontworpen en later samengesmolten tot één lichaam.
De geboorte besloeg drie fases. In elke fase is iedere maker individueel aan de slag gegaan met zijn lichaamsdeel. Om aan het eind van iedere fase samen te komen en de ontwikkeling van het gehele lichaam te aanschouwen.
Nu dit ´cadavre exquis´ is volmaakt, wordt hij vrijgelaten. Ter observatie, ter inspectie of ter vermaak.
Co-creatie
We zijn allemaal anders, en hebben allen andere geloofsovertuigingen. Bij co-creatie is het de intentie om tot gezamenlijke betekenis te komen, maar kan dat wel? Vaak worden standpunten aan elkaar geplakt en wordt er een monster van Frankenstein gecreëerd. In ´Omne vivum ex vivo´ gebeurde dit bewust, maar regelmatig is dit een onbewust proces.
In deze onderzoeksscriptie gaat Joep op zoek naar het geheel boven de delen. De antwoorden zitten in rare hoeken. Ideeën blijken te zweven, om tot coherentie te komen, blijkt incoherentie nodig en voor diepere betekenis, maak je jezelf leeg.
Download de scriptie: Samenraapseltje